2009/Nov/11

 

หนาวแล้ว

 

 

เพิ่งกลับจากทริป โคราช ชัยภูมิ

 

และเพิ่งรู้ว่าเข้าหน้าหนาวแล้วจริงๆ

 

หลายวันก่อน ระหว่างนั่งรถเมล์ ไปทำงาน

 

ระหว่างที่นั่งรอรถติดบนถนน คนแออัดบนรถเมล

 

ลมที่พัดวูบ สู่ต้นไม้ บนเกาะกลางถนน

 

หัวใจก็วูบ ไปเพราะแรงโหมของลมวูบนั้น

 

มือก็พลันเอื้อมไปกุมมือของคนข้างๆ

 

เพราะรู้สึกว่า โชคดีเพียงใด ที่หนาวนี้ และอีกหลายหนาว จนตลอดชีวิต

 

ไม่ต้องเหงาอีกแล้ว

 

อากาศหนาว แห้ง ลมหายใจเย็นๆ ที่เข้าออก  ที่เคยผ่านมา

 

 

สำหรับผมแล้วเป็นช่วงเวลาที่มันเศร้าเหลือเกิน

 

 

เหงา ราวกับว่าเราเป็นคนเพียงคนเดียวบนโลกใบนี้  และไม่เคยมีใครเดินทางมาถึง

 

 

มือที่กุมก็บีบหนักๆ ลงมือของคนข้าง  เพื่อจะให้หัวใจ บอกกับเธอว่า

 

 

ดีใจ ที่ในที่สุด คุณก็ตามหาผมจนเจอ

 

 

--

 

ปล.เพลงนี้ ชื่อเพลง คอย  จากอัลบั้ม Bitter Sweet

ของพี่ บอยด์  พี่ ป๊อด

เคยฟังผ่านหู แต่ไม่ผ่านใจ

 

แต่พอดีดูหนังสั้นที่ GTH ทำประกอบเพลงทั้งอัลบั้ม

 

มีตอนหนึ่งที่ประกอบเพลงนี้

 

รู้สึกเข้ากับหน้าหนาว  และบรรยากาศที่ชวนให้คนเหงา

 

ขอให้ทุกคนหายเหงา และมีคนเคียงข้างครับ

 

**

 

รักคุณ

 

อย่าเพิ่งเบื่อที่จะบอกรักกันนะ

 

คิดถึงเวลาที่ต้องอยู่ห่าง

 

และอยากจะกอดไว้เสมอ ทุกวัน ทุกทุกคืนค่ะ

--

 

 

---------- 

จาก: ****ความโดดเดี่ยว Miss you baby (*******@hotmail.com)
ส่งเมื่อ: 10 พฤศจิกายน 2552 7:59:39
ถึง: ben****@hotmail.com; bena****@hotmail.com; ben***@trf.or.th
 
 
 
คุณที่รักคะ
รู้ไหมว่าพรุ่งนี้เป็นวันอะไรคะ
(ถ้าคุณจับสังเกตได้จะเห็นว่า 
จดหมายทุกฉบับของฉันจะขึ้นต้นด้วยคำว่า คุณรู้ไหมคะ)
วันพรุ่งก็จะครบรอบวันที่เราใช้ชีวิตร่วมกันมาสามเดือนเต็ม
จากวันนั้น จนมาถึงวันนี้
ชีวิตของฉันเป็นสุข
จากที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับคุณ
ขอบคุณที่ดูแลกันดีมาตลอด
แม้ว่าฉันจะงี่เง่าเป็นบางครั้ง
แม้ว่าฉันเป็นคนคิดมาก ถึงมากที่สุด
แม้ว่าฉันแสนจะจู้จี้จุกจิก
แม้ว่าฉันแสนจะเจ้าระเบียบ
แม้ว่าฉันแสนจะเอาแต่ใจตัวเอง และดื้ออย่างร้ายกาจ
แม้ว่าฉันจะไม่ยอมกินผัก และไม่ยอมกินอาหารที่เหลือของมื้อก่อน
แม้ว่าฉันจะแสนขี้เกียจ เอาแต่นอนแล้วก็นอน  แม้กระทั่งจะออกไปหาอะไรทาน ก็ไม่ยอมไป
ฯลฯ
แต่คุณก็ยังอดทนต่อพฤติกรรมของฉัน
และฉันก็รู้ว่า คุณต้องความพยายามมากแค่ไหนกับการปรับตัวมาใช้ชีวิตร่วมกับคนอีกคนหนึ่ง
กับการที่มีคนอีกคนหนึ่งมาใช้ลมหายใจร่วมกับคุณ แทบตลอดเวลากับชีวิตส่วนตัวของคุณ
ทั้ง ๆที่แต่ไหนแต่ไรมา คุณก็มีโลกส่วนตัวของคุณ  
และคุณก็จะรู้สึกอึดอัด เมื่อมีต้องใช้เวลาร่วมกับใครนาน ๆ
จนต้องหาเวลาอยู่กับตัวเอง ภายหลังจากความจำเป็นของการงานที่ต้องไปใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นทั้งกลางวันและกลางคืน
คุณที่รักคะ
ทุกค่ำคืนฉันหลับตาลงอย่างเป็นสุข ภายในอ้อมกอดของคุณ
ทุกเช้าฉันแทบไม่อยากลุกออกจากอ้อมแขนของคุณ
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณที่ดูแลกันดีมาตลอด
และอยากให้เราสองคนเป็นเช่นนี้ตลอดไป
รักคุณค่ะ
     
---