ห่างหายจากบ้านของตัวเองไปนาน

จนต้องมาปัดกวาดให้พอจะอยู่ได้อีกครา

พื้นที่นี้เคยเป็นที่บันทึกเรื่องราวความทรงจำต่างๆ มายาวนาน

จนถึงตอนนี้ ก็ 5 ปี เข้าไปแล้ว

จุดเริ่มต้น จนถึงวันนี้

อยู่ๆ ผมก็เกิดความรู้สึกว่า ไม่อยากจะแบ่งปันเรื่องราวดีๆ ที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้ให้กับใครแบ่งเอาไป

เพราะอยู่ๆ ก็รู้สึกว่าสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในตอนนี้มันมีค่าเหลือเกิน

มากเกินกว่าที่ผมคิดจะบอกกล่าวให้ใครรู้

และก็กลัวว่าหากบอกเล่าอะไรให้ใครฟัง

สิ่งดีๆ เหล่านี้จะหายไป

---

นับจากวันแรก

จนเกิดเรื่องราวเลวร้ายที่สุดในชีวิต

และจนถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมค่อยๆ บันทึกลงในส่วนที่เก็บความทรงจำ

พร้อมกับลบเรื่องราวเก่าๆ ออกไปเสียบ้าง

ผมกลัว กลัวว่าสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นตลอดมานี้ และมันดีงามเกินกว่าจะเป็นความจริงได้

จะหายไป

ผมจึงค่อยๆ เก็บ ค่อยๆ บันทึกมันไว้อย่างระมัดระวัง

พร้อมทั้งไม่ค่อยบอกเล่าเรื่องราวให้ใครฟัง

ก็เพราะคนคนนี้มีคุณค่ากับผมมากมายเหลือเกิน

ทำให้ผมไม่รู้สึกฟูมฟาย ไม่เร่าร้อนรุนแรง

แต่ผมอยากจะให้เธออยู่กับผมยาวนานเรื่อยๆไป

และขอให้เป็นคนเดียวที่จะอยู่เคียงข้างและดูแลกันไปตราบนานเท่านาน

                                                ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่ค้นหากันจนเจอ

                                                             ขอบคุณสำหรับวันคืนที่แสนดี และแสนยากเย็น

                                                                        ขอบคุณที่อดทนกับความทุกข์

                                                                                                                                                                                                และอีกไม่นานเกินรอ ก็จะได้อยู่ด้วยกันแล้วนะ