ตื้นตันค่ะ

ว๊าว ^^

อิจฉาจัง

ยินดีด้วยค่า

บล็อกพี่คงมีความสุขมากกกก

จริงค่ะ...

โอยยย

อิจฉาจัง

มีความสุข

ยิ้มๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

บอกคิดถึงพี่ก็ไม่ได้เหรอ แหม...

คนเขาไม่ค่อยเข้า exteen เหมือนกัน
ก็ห่วง ๆ ๆ

กว่าจะรู้ว่า up

งอน ๆ ๆ งอน 10 วัน รีบง้อด่วน

เขาว่า
เวลามีความสุข มักจะคอมเม้นไม่ออก

ยินดีด้วยจริงๆจ้า

เพราะความสุขมันฟุ้งลอยไงคะ
โบยบินเหมือนผีเสื้อ ไล่จับไม่ค่อยทัน...

แต่ความทุกข์มันหนักอึ้งและทิ้งจม ไม่ไปไหน
เลยต้องพยายามระบายมันออกไปบ้างผ่านทางตัวหนังสือ

อืม ไม่ออกก็ไม่เป็นไร..ขอให้มีความสุขก็ดีแล้วนี่

ถ้างั้นฉันคงต้องคอมเม้นว่า ....

ลาก่อน ... ๕๕๕ ซึ่งหมายความว่า ฉํนอยากให้ตัวอักษรของเธอหายไปตลอดกาล ^^ เพราะนั่นหมายความต่อไปอีกว่า เธอจะสุขไปตลอดกาล ฮิ้ววว ...

ยิ้มมมมมมมมมม กว้างๆๆ กิ๊วๆๆ ^^

เบน เขียนฝากไว้ที่บ้านริมเลเกี่ยวกับหนังสือของคุณมนันยา

แต่ก็แวะมาเขียนที่นี่ด้วย

เพราะจะบอกเบนเพิ่มว่า คิดถึง 55555

พอดีติดภาษาจีนน่ะช่วงนี้

ทำให้ไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้นเลย

เวลาติดอะไรจะลืมอย่างอื่นไปหมด

เป็นคนแย่ ๆ แบบนี้เอง

#17 By เบน ข้อความนี้จะแวะไปบอกที่ blog ด้วย

แต่ก็อยากฝากไว้ที่นี่ด้วย

คุณมนันยาเป็นหนึ่งในนักแปลคนโปรดน่ะ

งานหนังสือที่จะมีขึ้นในเดือนตุลาคมนี้
หากมีโอกาสไป ก็ขอให้ไปที่สนพ.สามสี

จะมีหนังสือของคุณมนันยามากมาย

จากแฟนคลับคุณมนันยาจริง ๆ เลย อิอิ

อื้ม ตามนั้น ขอให้ทั้งคู่มีความสุขมาก ๆ นะ

คนรักกันต้องถนอมใจกัน นั่นสำคัญมากเลย

ฉันหน่ะเป็นคนใจไม่ยาวพอสำหรับซีรีย์หรือว่าละคร
ภาพยนตร์หน่ะถูกกับจริตฉันที่สุดแล้วค่ะ

เวอร์ชั่นออฟ ปองศักดิ์ ได้ฟังแล้วค่ะ แต่ฉันชอบเวอร์ชั่นดั้งเดิมมากกว่า

มีความสุขกับวันหยุดสุดสัปดาห์นะคะ